Tool Rebel Stories

Van Streetracer tot Youngster

Zodra de 21-jarige Wuppertaler vlot en openhartig begint te praten over zijn hobby, merk je het direct: het gaat hem om meer dan alleen tijdverdrijf.

 

Zo’n vijf jaar inmiddels doet de in de scene onder de naam Schmiddel bekende motorrijder mee aan Road Racing wedstrijden en is daarbij zeker geen onbekende meer.

 

“Road racing heeft mij altijd al gefascineerd. Als kind droomde ik er al van om daar later in mee te rijden.”

Toen hij in 2011 besloot om de stap naar de racesport te wagen, liep de toen nog 17-jarige tegen de eerste te overwinnen hordes aan. Om zijn opleiding en eigen woning te combineren met de racesport vormde in het begin een grote uitdaging. In het bijzonder in het begin was het lastig om sponsoren te vinden omdat de lage beginnersklassen niet voldoende aandacht krijgen in de media. De hobby gaat gaandeweg echter steeds meer geld verslinden.

Om zich uiteindelijk te ontwikkelen tot een voltijd activiteit waaromheen de rest van het leven ging draaien. Een normale dag ging meer en meer bestaan uit werken, sleutelen aan de motorfiets, races voorbereiden en de organisatie van dit alles.

“Ik wist altijd al wat ik wilde en daarom ben ik ondanks de stress en weinig vrije tijd altijd blijven racen.”

Zijn eerste race reed hij op de leeftijd van 17 jaar op het parkoers van zijn dromen tijdens het Fischereihafenrennen. Toentertijd met een Aprilia RS125. Begin 2013 kocht hij een Aprilia 250 en bouwde deze volledig om voor gebruik op parkoersen. Met nu ca. 67 pk op het achterwiel en een topsnelheid van 210 km/u reed hij onder andere wedstrijden in de Classic Motorsport, in de IG Köningsklasse, startte hij enkele keren als gast in de CZ Road Racing en reed hij in Bremerhafen het Fischereihafenrennen. De naam Schmiddel was in het klassement doorgaans in de top 5 vertegenwoordigd.

Een droom werd werkelijk in 2014 met de aanschaf van een Yamaha R6 die hij eveneens ombouwde voor gebruik op het parkoers. Nu met 120 pk op het achterwiel en een topsnelheid van rond 270 km/u kon hij in 2015 bij de IRRC in de Newcomer categorie starten.

“Ik voelde me vanaf het begin daarin op de plaats. De sfeer, de mensen, de parkoersen, alles is anders en groter.”

Hoe hoger de klasse, hoe meer de races vergen van mens en machine en hoe groter de afstand naar de races is. Een raceweekend start bij Schmiddel meestal op de donderdag, om 4 uur ‘s ochtends. Vertrek naar het parkoers. Vrijdag tot en met zondag staan trainingen, kwalificatierondes en niet op de laatste plaats de wedstrijd zelf op het programma en op zondagavond gaat het dan weer terug naar huis.

“Omdat de wedstrijden veelal op enkele honderden kilometers verwijderd worden verreden, is het soms niet eenvoudig om na slechts enkele uren slaap op maandagmorgen weer om 6 uur aan de werkbank te staan”, zo vertelt ons de monteur van beroep, “niet op de laatste plaats omdat zowel mijn werk als het racen lichamelijk veel van me vragen.”

Ook in de raceweekends is er niet veel tijd om uit te rusten.

“Als de andere raceteams proberen hun 40-tonner vol met apparatuur en complete woon- en slaapruimtes te parkeren, kom ik aan met mijn oude, afgetrapte Sprinter waarin ik naast mijn motorfiets op een matras slaap”, zo vervolgt hij en lacht.

Desondanks ontstaat uit de wedstrijdrijders een kleine familie en de saamhorigheid is zeer groot, ongeacht of men rijder van een raceteam is, monteur of fotograaf. Iedereen hoort erbij, iedereen streeft hetzelfde doel na. Ook Schmiddel geeft aan dat hij vanaf zijn eerste wedstrijd direct gerespecteerd werd, ondanks het grote leeftijdsverschil en de duidelijke financiële verschillen.

“Velen vragen mij of ik niet goed bij mijn hoofd ben.”

De motorsport heeft natuurlijk ook zijn schaduwkanten. Hoge snelheden, nauwe parkoersen en geen kreukelzone, maken met name Road Racing tot een niet geheel ongevaarlijke sport. Zware ongelukken en verlies van vrienden en collega’s zijn aan de orde van dag. Ook hij kreeg na een paar kleinere ongelukken in zijn carrière afgelopen jaar een zwaar ongeval. In de negende race van het seizoen in Horice, Tsjechië, raakte hij betrokken bij een zwaar ongeluk in de kwalificatierondes.

De gevolgen van het ongeluk: Kuitbeen, scheenbeen en zijn enkelgewricht raakten verbrijzeld, 4 halswervels en 5 borstwervels gebroken. Het ongeluk was niet alleen een shock voor hem, maar ook voor alle deelnemers, vrienden en familie. De video van het ongeluk ging door de hele Road Racing community.

“Ook hier wil ik nogmaals vermelden wat voor hechte gemeenschap iedereen vormt bij zo’n wedstrijd. Ik ben in mijn eentje naar Tsjechië gereisd. Andere rijders hebben na het ongeluk alles voor mij georganiseerd, hebben mijn spullen naar Duitsland vervoerd en mij de gehele tijd begeleid. Ik weet niet hoe ik hun daarvoor kan bedanken!

Na een lange periode van herstel ben ik nu weer fit en ik wil in geen geval opgeven. Voor Schmiddel gaat het vanaf 1 mei 2016 met een nieuwe motorfiets en nieuwe sponsoren weer verder bij de IRRC.

Voor de momenteel lopende voorbereidingsfase wensen wij hem dan ook het beste en we zullen onze Tool Rebel ook in toekomst verder begeleiden.